Ο δρόμος... ο λιγότερο ταξιδεμένος


Σχετικά με τις Εκπαιδευτικές Αναρρυθμίσεις...
Όποιος γυρεύει απάντηση στο ερώτημα του γιατί ένα αντικείμενο διδάσκεται κι ένα άλλο...
δε διδάσκεται, πρέπει να βρει απάντηση στο ερώτημα: “Ποιός ορίζει τί θα διδαχθεί;”. Και μην βιαστείτε να κατηγορήσετε τους παιδαγωγούς, γιατί το πιθανότερο είναι να μην έχουν ούτε αυτοί την απάντηση. Όταν χρησιμοποιούμε ένα σχολείο (ή ένα πανεπιστήμιο, ή μία εφημερίδα, ή την τηλεόραση) μπαίνουμε σε ένα αυτοκίνητο που δεν ξέρουμε πού πηγαίνει και που την πορεία του δεν την ορίζουμε εμείς. Άλλοι αποφασίζουν πού θα σταματήσουμε. Και δε μας ρωτάνε καν αν συμφωνούμε με την κατεύθυνση. Μπορεί να συμφωνήσουμε, εκ των υστέρων, αφού μάθουμε τί έγινε μ’ εμάς. Θα μπορούσαμε να δείξουμε μεγαλοθυμία και μην κολλήσουμε στο γεγονός ότι η συγκατάθεσή μας έπρεπε να είχε ζητηθεί εκ των προτέρων.
Ας κοιτάξουμε να κάνουμε τα παιδιά και τους νέους μας ΠΟΛΙΤΕΣ, όχι ΥΠΗΚΟΟΥΣ. Να αποκτήσουν κριτική σκέψη, να ζητούν να μάθουν με βάση το τί τους συμφέρει και όχι να διδάσκονται όσα εξυπηρετούν συμφέροντα άλλων. Ας τα διδάξουμε να αμφισβητούν, να ρωτούν χωρίς να θεωρείται ότι θίγουν την αυθεντία μας. Προτρέψτε τα να μην επιτρέψουν να κατασκευάζονται γνώμες στο κεφάλι τους, να επιλέγουν το δρόμο τον λιγότερο ταξιδεμένο...

Αλλάζει ο τρόπος εισαγωγής σε ΑΕΙ - ΤΕΙ

Η είσοδος των υποψηφίων θα γίνεται σε σχολές που θα καθορίζουν τους συντελεστές βαρύτητας στα µαθήµατα, ενώ το νέο σύστηµα θα εφαρµοστεί πλήρως το 2013-2014 για πρώτη φορά

Νέα προγράµµατα σπουδών σε όλο το εύρος της σχολικής εκπαίδευσης (Δηµοτικό, Γυµνάσιο και Λύκειο), νέο σύστηµα πρόσβασης συνδεδεµένο µε τα πανεπιστήµια και τα ΤΕΙ και αλλαγές στη διοικητική δοµή των σχολείων θα ανακοινώσει το επόµενο χρονικό διάστηµα το υπουργείο Παιδείας. Τόσο οι αλλαγές που συντελούνται ήδη στο Λύκειο όσο και αυτές που προετοιµάζονται στα Πανεπιστηµιακά και Τεχνολογικά Ιδρύµατα προδιαγράφουν την αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στην Τριτοβάθµια Εκπαίδευση. Με δεδοµένο ότι οι αλλαγές αυτές είναι εν εξελίξει φέτος, είναι φανερό ότι το 2012 θα είναι κατεξοχήν η χρονιά τελικής προετοιµασίας του νέου συστήµατος που επεξεργάζεται το υπουργείο Παιδείας.

ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ σπουδών αρχίζει την επόµενη σχολική χρόνια (2011-12) µε την Α΄ Λυκείου, ώστε κλιµακωτά να επεκταθεί η νέα δοµή και στις επόµενες τάξεις.

Οι µαθητές της φετινής Γ΄ Γυµνασίου θα είναι οι πρώτοι που θα φοιτήσουν τον Σεπτέµβριο του 2011 στη νέα Α’ Τάξη του Λυκείου. Παράλληλα όσοι φοιτούν σήµερα στο Γυµνάσιο θα αποτελέσουν την πρώτη φουρνιά που θα αντιµετωπίσει τα νέα προγράµµατα σπουδών. Η Α’ Λυκείου θα είναι τάξη γενικής παιδείας και θα λειτουργεί ως γέφυρα µεταξύ Γυµνασίου και Λυκείου, ενώ η Β’ και Γ’ θα αποτελέσουν τάξεις προοδευτικής εµβάθυνσης και εξειδίκευσης.

Στην Α’ Λυκείου θα διατηρηθεί ο βασικός κορµός των σηµερινών υποχρεωτικών µαθηµάτων:

Αρχαία, Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία, Ιστορία, Μαθηµατικά, Φυσική, Χηµεία και Θρησκευτικά. Τα µαθήµατα επιλογής θα κατατάσσονται σε οµάδες, τις οποίες θα επιλέγουν οι µαθητές. Για παράδειγµα, µια οµάδα θα είναι οι Γλώσσες, µια άλλη τα Καλλιτεχνικά, µια άλλη τα Οικονοµικά κ.ο.κ. Επίσης, θα υπάρχουν ώρες για δραστηριότητες (π.χ. Αγωγή Υγείας, Περιβάλλον) ως µαθήµατα επιλογής.

Σε όλες τις τάξεις του Λυκείου (Α’, Β’ και Γ’) όλοι οι µαθητές θα διδάσκονται, ανάµεσα σε άλλα, και τρία µαθήµατα κοινά:

1. Ελληνική Γλώσσα και Γραµµατεία (ενιαιοποιηµένα Νεοελληνική Γλώσσα - Λογοτεχνία - Αρχαία Ελληνικά) 2. Ιστορία 3. Σχέδιο Ερευνας Στη Β’ τάξη του Λυκείου θα µειώνεται σηµαντικά το σκέλος των Αρχαίων Ελληνικών και θα εξαφανίζεται σχεδόν στην Γ’ τάξη του Λυκείου).

Το υπουργείο Παιδείας υπολογίζει το Σχέδιο Ερευνας (2-3 ώρες την εβδοµάδα) να βαθµολογείται από ειδική επιτροπή και να αποτελέσει κριτήριο που θα βαρύνει, µαζί µε τα αποτελέσµατα των 4 πανελλαδικώς εξεταζόµενων µαθηµάτων (στο τέλος του Λυκείου), για την εισαγωγή στις τριτοβάθµιες σχολές.

Β’ ΚΑΙ Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ. Μετά την Α’ Λυκείου που χαρακτηρίζεται τάξη γενικής παιδείας, η Β’ και η Γ’ Τάξη του Λυκείου µετατρέπονται σε προθάλαµο της διαδικασίας εισαγωγής στην Τριτοβάθµια Εκπαίδευση. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στις δυο αυτές τάξεις (Β’ και Γ’ Λυκείου)

οι µαθητές θα παρακολουθούν υποχρεωτικά µαθήµατα, µαθήµατα επιλογής και δραστηριότητες µε βάση τα οποία θα οδηγούνται στην οµάδα σχολών της επιλογής τους.

Οι Κατευθύνσεις είναι αρχικά δύο στη Β’ Λυκείου, ενώ εξειδικεύονται στη Γ’ Λυκείου σε τρεις, που αντιστοιχούν στις βασικές κατηγορίες σχολών: Πολυτεχνικές Μαθηµατικοφυσικές και Ιατρικές, Οικονοµικές, Πολιτικές, Κοινωνιολογικές και Παιδαγωγικές, Νοµικές και Φιλοσοφικές.Οι σχολές θα είναι αυτές που θα καθορίζουν συντελεστές βαρύτητας στα µαθήµατα.

Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΕ ΣΧΟΛΕΣ. Τόσο οι αλλαγές που συντελούνται ήδη στο Λύκειο όσο και αυτές που προετοιµάζονται στα Πανεπιστηµιακά και Τεχνολογικά Ιδρύµατα προδιαγράφουν την αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στην Τριτοβάθµια Εκπαίδευση. Με το νέο σύστηµα οι υποψήφιοι θα µπαίνουν σε σχολή και όχι σε τµήµα. Στο πλαίσιο αυτό η µονάδα υποδοχής του φοιτητή (το ακαδηµαϊκό έτος 2014-15) θα είναι η σχολή που θα έχει την ευθύνη για την ανάπτυξη του ενιαίου προγράµµατος σπουδών του πρώτου ακαδηµαϊκού έτους (απαιτήσεις, κατανοµή της ύλης σε γενικής διδασκαλίας µαθήµατα). Με λίγα λόγια, οι τελειόφοιτοι του Λυκείου θα εισάγονται στις νέες σχολές, θα παρακολουθούν κύκλους µαθηµάτων κι ύστερα από εξετάσεις θα κατευθύνονται στην εξειδίκευση που επιθυµούν!

Οι φοιτητές δηλαδή θα εντάσσονται στα επιµέρους προγράµµατα σπουδών της σχολής µετά το τέλος του πρώτου έτους, ανάλογα µε τις επιδόσεις και τις προτιµήσεις τους.

Στο σηµείο αυτό οφείλουµε να επισηµάνουµε ότι η επιµήκυνση των εξεταστικών δοκιµασιών πρόσβασης από το Λύκειο έως το α΄ πανεπιστηµιακό έτος όχι µόνο δεν αναµένεται να περιορίσει τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα µαθήµατα, αλλά αντίθετα θα λιπάνει το έδαφος για φροντιστηριακή εξάπλωση µε τη δηµιουργία νέων αποικιών µέσα στο ίδιο το α΄ πανεπιστηµιακό έτος.

Η πρώτη φουρνιά

Οσοι φοιτούν σήµερα στο Γυµνάσιο θα αποτελέσουν την πρώτη φουρνιά που θα αντιµετωπίσει τα νέα προγράµµατα σπουδών ενώ η α’ Λυκείου θα είναι γέφυρα µεταξύ Γυµνασίου και Λυκείου

Νέα µέθοδος διδασκαλίας σε Δηµοτικά και Γυµνάσια

ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ σχολική χρονιά θα εφαρµοστούν νέα αναλυτικά προγράµµατα σπουδών στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Η αρχή θα γίνει πιλοτικά σε 110 - 130 Δηµοτικά και Γυµνάσια τον Σεπτέµβριο του 2011 και τη σχολική χρονιά 2012/13 θα γενικευτούν σεόλα τα σχολεία. Οι αλλαγές αυτές θα αφορούν νέους τρόπους διδασκαλίας και χειρισµού της διδακτέας ύλης, ενώ δεν προβλέπονται νέα βιβλία.

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ. Φέτος δεν θα γίνουν νέες κρίσεις Προϊστάµενων Διευθύνσεων και Γραφείων, ενώ αντίθετα θα γίνουν κρίσεις - επιλογές Σχολικών Συµβούλων Πρωτοβάθµιας καιΔευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης.

Για την πλήρωση µε επιλογή 300 θέσεων Σχολικών Συµβούλων Δηµοτικής Εκπαίδευσης και70 θέσεων Σχολικών ΣυµβούλωνΠροσχολικής Αγωγής έχουν υποβληθεί 1.143 αιτήσεις δασκάλων και 158 νηπιαγωγών. Παράλληλα το επόµενο χρονικό διάστηµα αναµένεται να προκηρυχθούν περίπου 10.000

θέσεις διευθυντών σχολικών µονάδων Πρωτοβάθµιας και Δευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης. Το υπουργείο θα ανακοινώσει τα σχετικά όταν θα έχει ξεκαθαριστεί το τοπίο µε τις καταργήσεις – συνενώσεις – ιδρύσεις σχολικών µονάδων. Ωστόσο, στο σχέδιο νόµου που έχει καταρτίσει το υπουργείοΠαιδείας για την «αναδιοργάνωση τωνπεριφερειακών υπηρεσιών της εκπαίδευσης» αποδυναµώνεται ο ρόλοςτου Συλλόγου Διδασκόντων, πουείναι συλλογικό όργανο, και αρµοδιότητές του µεταφέρονται στον διευθυντή, που έχει πλέον αναβαθµισµένο και κυρίαρχο ρόλο καθώς επιφορτίζεται και πολλές από τις αρµοδιότητες των Γραφείων Εκπαίδευσης τα οποία καταργούνται. Ο ρόλος του Συλλόγου Διδασκόντων υποβαθµίζεται αφού περιορίζεται στο να προτείνει. Ετσι, η ευθύνη µιας απόφασης ενός συλλογικού οργάνου, όπως είναι ο Σύλλογος Διδασκόντων, µεταφέρεται σεατοµικό επίπεδο, δηλαδή στην κρίση του διευθυντή. Ανάµεσα στα άλλα οι νέοι διευθυντές σχολικών µονάδων θα µετέχουν στην αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών του σχολείου και θα είναι υπεύθυνοι, σε συνεργασία µε τα στελέχη Παιδαγωγικής Καθοδήγησης, για την κατάρτιση προγραµµάτων ενδοσχολικής επιµόρφωσης. Παράλληλα θα έχουν την ευθύνη για την οργάνωση των διαδικασιών αυτοαξιολόγησης της σχολικής µονάδας και της ηλεκτρονικής ενηµέρωσης των ατοµικών υπηρεσιακών φακέλων των εκπαιδευτικών και των οικονοµικών δεδοµένων, και των στοιχείων της αυτοαξιολόγησης.Εκτός αυτών θα είναι οι πειθαρχικοί προϊστάµενοι για το προσωπικό της σχολικής µονάδας και µπορούν να τους επιβάλουν έγγραφη επίπληξη, καθώς και την πειθαρχική ποινήτου προστίµου µέχριτο ένα έκτοτων µηνιαίων αποδοχών.
Το σχέδιο νόµου

Αποδυναµώνεται ο ρόλος του Συλλόγου Διδασκόντων και αναβαθµίζεται ο ρόλος του διευθυντή που επιφορτίζεται µε πολλές από τις αρµοδιότητες των Γραφείων Εκπαίδευσης τα οποία καταργούνται.
Το επόµενο διάστηµα αναµένεται να προκηρυχθούν 10.000 θέσεις διευθυντών σε Πρωτοβάθµια και Δευτεροβάθµια Εκπαίδευση

Παιδαγωγικό Ινσττούτο: Δημοτικό από 8 πμ έως 3 μμ και Γυμνάσιο από 8 πμ έως 4 μμ - ενοποίηση και νέα κατανομής διδακτικών ωρών - χρονική αναδιάρθρωση μαθημάτων

ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

Προτάσεις

Οι αρχές οργάνωσης του χρόνου όπως διατυπώθηκαν παραπάνω, καθώς και η μελέτη των διεθνών δεδομένων και πρακτικών, μας οδήγησαν στις εξής προτάσεις:

1:  Ολοήμερο  ωράριο και πρόγραμμα

·                    Προτείνεται για το Δημοτικό η σχολική μέρα  να ξεκινά από τις  8:00 π.μ. και να λήγει στις 3:00 μ.μ. με περίπου μία ώρα για γεύμα και διάλειμμα και μικρότερα διαλείμματα ενδιάμεσα των μαθημάτων. Για τις Ε’ και Στ’ τάξεις προτείνεται να λήγει η σχολική μέρα στις 3:30.

·                    Προτείνεται για το Γυμνάσιο η σχολική μέρα  να ξεκινά από τις  8:00 π.μ. και να λήγει στις 4:00 μ.μ. με μισή ώρα για γεύμα, καθώς και διαλείμματα ενδιάμεσα των μαθημάτων.

·                    Οι πρόσθετες διδακτικές ώρες θα περιλαμβάνουν τη ζώνη για ξένες γλώσσες (που βασίζεται σε επιλογές και επίπεδα), καθώς και  τουλάχιστον 5 πρόσθετες ώρες τη βδομάδα που εντάσσονται στο πεδίο σχολική και κοινωνική ζωή (βλ. Πίνακα παρακάτω) και αφορούν προσωπική μελέτη και ενίσχυση, εργασίες/ projects που προτείνονται στο πλαίσιο των μαθησιακών-διδακτικών αντικειμένων και θέματα όπως το περιβάλλον, τον πολιτισμό και τις νέες τεχνολογίες, καθώς και ομίλους. Ειδικότερα περιλαμβάνει  δίωρα ελεύθερης, συλλογικής, συνθετικής δραστηριότητας (ελεύθερο project) με πρωτεύοντα στόχο την ανάπτυξη δεξιοτήτων συνεργασίας, δημιουργικότητας και ανάληψης πρωτοβουλιών, έτσι ώστε το σχολείο να γίνει χώρος δημιουργικής μάθησης.

·                    Με την ολοήμερη λειτουργία του σχολείου δίνεται η ευκαιρία να προγραμματιστεί χρόνος για τακτική συνεργασία των διδασκόντων, μια πρακτική απαραίτητη για τη μετάβαση στις νέες παιδαγωγικές μεθόδους. Ως παράδειγμα, στο πνεύμα του διαθεματικού και συνεκτικού προγράμματος σπουδών – όπως επίσης της τρίτης πρότασης για σύνδεση ομοειδών γνωστικών αντικειμένων –  η διοργάνωση συνδιδασκαλιών γίνεται εφικτή μόνο εφόσον προβλέπεται χρόνος για τη συνεργασία των εμπλεκομένων εκπαιδευτικών.

2: Επιμήκυνση μαθησιακού χρόνου με ενοποίηση διδακτικών ωρών

·                    Προτείνεται η ενοποίηση διδακτικών ωρών σε μακρύτερες διδακτικές περιόδους όπου αυτό ενδείκνυται παιδαγωγικά. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι όπου αυτό είναι εφικτό, δύναται να συνδυάζονται δύο διδακτικές ώρες σε ένα  συνεχόμενο δίωρο. Αυτό ισχύει και για τις περιπτώσεις μονόωρων μαθημάτων που γίνονται δίωρα στο εξάμηνο.

Με τον τρόπο αυτό παρέχεται η δυνατότητα να γίνεται η εργασία του μαθητή μέσα στην τάξη και να υπάρχει ουσιαστική καθοδήγηση των μαθητών από τον εκπαιδευτικό όπου εντός σχολικού χρόνου ο διδάσκων μπορεί να παρακολουθεί και να υποστηρίζει τον κάθε μαθητή στον τρόπο εργασίας του.  Έτσι ο ρόλος του διδάσκοντος μετατοπίζεται από την παροχή πληροφοριών στην υποστήριξη του μαθητή προκειμένου ο ίδιος να  αξιολογήσει και να αξιοποιήσει την πληροφορία.

Παράλληλα, η μακρύτερη διδακτική περίοδος προσανατολίζει τον διδάσκοντα στην εφαρμογή μεγαλύτερης ποικιλίας διδακτικών μεθόδων και πρακτικών. Η προοπτική ενός συνεχούς ενενηντάλεπτου απομακρύνει από την επιλογή της μετωπικής διδασκαλίας ενώ προτρέπει στην εφαρμογή περισσότερο διερευνητικών πρακτικών και εργασιών. Σημειώνεται ότι στην προοπτική ενός συνεχόμενου δίωρου πρέπει να προβλέπεται χρόνος για κάποιο μικρό διάλειμμα ανάλογα με την ηλικία, ενώ  ο συνολικός διαθέσιμος μαθησιακός χρόνος αυξάνεται με βάση τον χρόνο που κερδίζεται ανάλογα με την έναρξη και το πέρας κάθε μαθήματος.

3:  Στο πλαίσιο του συνολικού διδακτικού χρόνου που κατανέμεται στα ευρύτερα μαθησιακά-διδακτικά πεδία:

1.               Γλώσσα 

2.               Ξένες Γλώσσες

3.               Μαθηματικά

4.               Φυσικές Επιστήμες, Περιβάλλον και Τεχνολογία

5.               Σπουδές του Ανθρώπου και της Κοινωνίας

6.               Τέχνες

7.               Σχολική και Κοινωνική Ζωή

8.               Τεχνολογία Πληροφορίας και Επικοινωνιών

Θα διαμορφωθούν προτάσεις από τις αρμόδιες ομάδες εργασίας για την εσωτερική ανακατανομή και αναδιάρθρωση μαθημάτων με γνώμονα  τη σύνδεση ομοειδών γνωστικών αντικειμένων (όπως για παράδειγμα περιβάλλον και γεωγραφία), καθώς  και την ενσωμάτωση και ενίσχυση βασικών διεπιστημονικών θεμάτων.  

Για να μειώσουμε τον βαθμό κατακερματισμού του σημερινού προγράμματος, προτείνεται μια χρονική αναδιάρθρωση μαθημάτων, ίδιου γνωστικού πεδίου με στόχο τη μείωση του αριθμού των αντικειμένων που διδάσκονται κάθε χρόνο. Για παράδειγμα, προτείνεται να δημιουργηθούν ζώνες μαθησιακών-διδακτικών αντικειμένων όπου αντί να απλώνεται ένα αντικείμενο σε όλα τα χρόνια του γυμνασίου, μπορεί να γίνει η διδασκαλία του σε μία χρονιά (ή δύο), όπου αυτό είναι αυτό παιδαγωγικά ενδεδειγμένο, σύμφωνα με την πρόταση της σχετικής ομάδας εργασίας εμπειρογνωμόνων των Προγραμμάτων Σπουδών. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται η κατανομή του διδακτικού χρόνου ενός αντικειμένου σε πολλά έτη, ή οποία ευνοεί τον τεμαχισμό της γνώσης σε μικρά ‘πακέτα’ προς αποστήθιση και επίσης, περιορίζεται η υπερφόρτωση του προγράμματος.  Για παράδειγμα, το σημερινό πρόγραμμα του Γυμνασίου της Α’ Γυμνασίου καλύπτει μόνο(!) 17 διαφορετικά μαθήματα, ενώ της Β’ και Γ’ δεκαοκτώ (18), μια κατάσταση που κουράζει τους μαθητές και αποτρέπει την εμβάθυνση. 

4.   Το Πρόγραμμα Σπουδών δίνοντας έμφαση στην διαμορφωτική αξιολόγηση καθιερώνει τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών και των μαθητών στη γενικότερη αξιολογική διαδικασία. Στο πλαίσιο αυτό οι μαθητές μαθαίνουν να ολοκληρώνουν και να αξιολογούν κάθε έργο που παράγουν και οι εκπαιδευτικοί παρατηρούν συστηματικά και καταγράφουν τις κατακτήσεις των μαθητών τους.   Με τον τρόπο αυτό η αξιολόγηση εντάσσεται οργανικά στον καθημερινό μαθησιακό χρόνο και ως αποτέλεσμα μειώνεται ο χρόνος που χρειάζεται να αφιερωθεί στην τελική αξιολόγηση (με τη μορφή γραπτών ανακεφαλαιωτικών εξετάσεων) και αυξάνεται ο διαθέσιμος μαθησιακός χρόνος.  Στο πλαίσιο αναμόρφωσης των προγραμμάτων σπουδών των διαφόρων μαθησιακών-διδακτικών αντικειμένων, προτείνεται να μελετηθεί το θέμα της τελικής αξιολόγησης σε σχέση με τον χρόνο που αφιερώνεται σε αυτήν και τη μορφή/μορφές που θα πάρει.  

5.   Η ενίσχυση της αυτονομίας και ευελιξίας της σχολικής μονάδας στην κατανομή των διδακτικών περιόδων του ωρολογίου προγράμματος συνδυάζεται με την πρόταση 2, που αναπτύχθηκε παραπάνω, και αφορά κυρίως την μετατροπή ενός ετήσιου μονόωρου μαθήματος σε δίωρο μάθημα τετράμηνου (α’ τετράμηνο ή β’ τετράμηνο). 

6. Για να κάνουμε πράξη το ανοικτό στην τοπική κοινωνία σχολείο προτείνουμε  μετά τη λήξη της σχολικής μέρας το σχολείο να μην κλείνει, αλλά να μπορούν να υλοποιούνται από τους τοπικούς φορείς (δήμοι, κοινότητες) εξωσχολικές δραστηριότητες  στις εγκαταστάσεις επιλεγμένων σχολείων της περιοχής που διαθέτουν τις κατάλληλες υποδομές. Έτσι το σχολείο γίνεται ζωντανό κύτταρο της τοπικής κοινωνίας.  Επίσης κατά τη διάρκεια της σχολικής μέρας, η ενσωμάτωση χρόνου για εργασίες/projects, δραστηριότητες και ομίλους, δίνει τη δυνατότητα για ευκαιριακή πρόσκληση εξωτερικών επισκεπτών, ενισχύοντας έτσι τη δημιουργική σύνδεση σχολείου και κοινωνίας.

Οι παραπάνω προτάσεις αποσκοπούν σε ένα πιο αποτελεσματικό και πιο αποδοτικό εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε να προσφέρει στους μαθητές καλύτερη ποιότητα μάθησης και μια καλύτερη σχολική εμπειρία. Είναι γεγονός όμως ότι οι προτάσεις αυτές σηματοδοτούν ρήξη με τις πρακτικές του παρελθόντος, καθώς και ότι θα πρέπει να επιλυθούν μια σειρά πρακτικών προβλημάτων σε σχέση με τα τωρινά δεδομένα του εκπαιδευτικού συστήματος, π.χ. όσον αφορά σχολεία που λειτουργούν πρωί-απόγευμα (αποτελούσαν το σχολικό έτος 2005-06 το 02,8% των γυμνασίων, τα ολιγοθέσια δημοτικά σχολεία, την οργάνωση του γυμνασίου σε τρίμηνα, κ.ο.κ.  Είναι επίσης προφανές ότι η επέκταση του ωραρίου σε ολοήμερο συνδέεται με πρόσθετο οικονομικό κόστος, ενώ άλλες προτάσεις που αφορούν την αναδιοργάνωση του  χρόνου  συνδέονται με μείωση του κόστους της εκπαίδευσης.  Για τους λόγους αυτούς είναι απαραίτητο να γίνουν εξειδικευμένες μελέτες και αναλύσεις σε σχέση με τις παιδαγωγικές, διοικητικές και οικονομικές διαστάσεις της αποτελεσματικότητας της εφαρμογής των παραπάνω  προτάσεων.

Προτάσεις Κατανομής Διδακτικών Ωρών

Συγκρίνοντας την ποσοστιαία  κατανομή του διδακτικού χρόνου ανάμεσα στα διάφορα γνωστικά πεδία στην Ελλάδα με το μέσο όρο της ΕΕ (σχολικά έτη 7 έως 10), οι μεγαλύτερες διαφορές που προκύπτουν εντοπίζονται στις εξής:  λίγο λιγότερος χρόνος στα μαθηματικά (11% έναντι 13%), λιγότερος χρόνος στις τέχνες (6% έναντι 9%), περισσότερος χρόνος στα θρησκευτικά (6% έναντι 4%), καθώς και με αναγκαία διόρθωση των στοιχείων λίγο περισσότερος χρόνος στις φυσικές επιστήμες (14% έναντι 12%) και πολύ περισσότερος χρόνος στα γλωσσικά μαθήματα συμπεριλαμβανομένων της λογοτεχνίας και αρχαίας ελληνικής γλώσσας (27% έναντι 16%).   Στα υπόλοιπα γνωστικά πεδία τα ποσοστά διαφοροποιούνται οριακά ή και καθόλου.  Οι ίδιες περίπου διαφορές παρατηρούνται και σε σχέση με την κατανομή του ωρολογίου προγράμματος του δημοτικού,  με εξαίρεση τη γλώσσα όπου σαφώς μειώνεται η θετική απόκλιση (28% έναντι 25%),  καθώς και προστίθεται αρνητική απόκλιση για τη φυσική αγωγή στο δημοτικό (7% έναντι 9%).

Ο πίνακας στη συνέχεια παρουσιάζει τις τρέχουσες  και προτεινόμενες κατανομές διδακτικού χρόνου κατά μαθησιακά-διδακτικά αντικείμενα.  Οι ώρες αναφέρονται σε εβδομαδιαίες ώρες διδασκαλίας στο σύνολο του Δημοτικού ή του Γυμνασίου, π.χ. το μάθημα της γλώσσας διδάσκεται και στις έξι τάξεις του δημοτικού για συνολικά 48 διδακτικές ώρες. Σημειώνεται επίσης ότι οι ώρες αντιστοιχούν σε διδακτικές περιόδους των 45 περίπου λεπτών

ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΩΡΩΝ (ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΔΩΝ) ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΚΑΤΑ ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ-ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΠΕΔΙΑ

ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ - ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ  ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ	Α΄/βάθμια	Β΄/βάθμια	Α΄/βάθμια	Β΄/βάθμια
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΩΡΕΣ /  ΠΕΡΙΟΔΟΙ :	ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ	ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ	ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ	ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ
1) ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ & ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ	48 ώρες	28 ώρες	48 ώρες	28 ώρες
Γλώσσα Αρχαία Γλώσσα-Γραμματεία Νεοελληνική Γλώσσα-  Γραμματεία	48 ώρες -- -- --	9 ώρες 6 ώρες 7 ώρες 6 ώρες
2) ΞΕΝΕΣ  ΓΛΏΣΣΕΣ	16 ώρες	13 ώρες	24 ώρες	18 ώρες
Αγγλικά 2η ξένη γλώσσα	12 ώρες 4 ώρες	7 ώρες 6 ώρες
3) ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ	24 ώρες	12 ώρες	26 ώρες	13 ώρες
	24 ώρες	12 ώρες
4) ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ	17 ώρες	16 ώρες	18 ώρες	18 ώρες
Φυσικά Γεωγραφία  ( &Περιβάλλον) Μελέτη Περιβάλλοντος(1/2) Φυσική Χημεία Βιολογία Τεχνολογία	6 ώρες 4 ώρες ~7 ώρες (από 14) -- -- -- -- --	-- 4 ώρες -- 4 ώρες 2 ώρες 4 ώρες 2 ώρες
5) ΣΠΟΥΔΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ	25 ώρες	15 ώρες	28 ώρες	18 ώρες
Ιστορία Μελέτη Περιβάλλοντος (1/2) Κοινωνική κ Πολιτική Αγωγή Θρησκευτικά Οικιακή Οικονομία	8 ώρες ~7  ώρες  (από 14) 2 ώρες 8 ώρες --	7 ώρες -- 2 ώρες 6 ώρες 3 ώρες
6) ΣΧΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ	28 ώρες	9  ώρες	53 ώρες	30 ώρες
Φυσική Αγωγή Σχολικός Επαγγελ/τικός Προσ/μός Ευέλικτη Ζώνη s Μαθητικές και Κοινωνικές Δραστηριότητες: Εργασίες/Projects, Όμιλοι, κ.α.	12 ώρες -- 16 ώρες --	8 ώρες 1 ώρα -- --
7) ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ & ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΕΧΝΗΣ	16 ώρες	6 ώρες	20 ώρες	8 ώρες
Αισθητική Αγωγή Μουσική Καλλιτεχνικά	16 ώρες -- --	-- 3 ώρες 3 ώρες
ΣΥΝΟΛΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΩΡΩΝ	174	105	214	135

Η χρεοκοπία είναι όχι μόνο αναπόφευκτη, αλλά αποτελεί και …ιστορική παράδοση


Η πρόσφατη παραίτηση του Πορτογάλου πρωθυπουργού José Sócrates, θα ρίξει την ευρωζώνη σε μια κρίση από την οποία δύσκολα θα συνέλθει.Η αποτυχία του Sócrates να περάσει τη πολιτική λιτότητας στο λαό του, αποτελεί μια κρίσιμη καμπή για...
την ΕΕ.
Είναι η στιγμή, που οι περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης αποφασίζουν να πάψουν να δέχονται διαταγές από το κέντρο. Στην ουσία, η Πορτογαλία υιοθετεί μια εκβιαστική οικονομική πολιτική, η οποία της είναι και αποδοτική.
Η χώρα δέχεται να διασωθεί οικονομικά από τα χάλια στα οποία βρίσκεται, αλλά με τους δικούς της μόνο όρους.Αλλιώς, έχει ένα θανατηφόρο όπλο στα χέρια της. Μπορεί να αποφασίσει να χρεοκοπήσει, κάτι που θα ήταν μια κακοπροαίρετη πράξη, θέτοντας σε κίνηση έναν νέο (δεύτερο) γύρο για την τραπεζική κρίση που ξεκίνησε το 2007.
Οι συνέπειες από μια πορτογαλική χρεοκοπία θα ήταν τρομακτικές.Θα διαλύονταν το ευρώ, θα υπήρχε μαζική ανεργία, οικονομική κατάρρευση, και κοινωνική απελπισία. Μέχρι σήμερα, οι πραγματικές συνέπειες της κρίσης της ευρωζώνης δεν έχουν γίνει πλήρως γνωστές, κι αυτό οφείλεται σε μεγάλο μέρος στον οικονομικό αναλφαβητισμό των δημοσιογράφων. Οι περισσότεροι δεν έχουν την ικανότητα να αμφισβητήσουν τα λεγόμενα των οικονομολόγων, των πολιτικών, ή να διαβάσουν ανάμεσα στις γραμμές των παραπλανητικών τραπεζικών ισολογισμών.
Ένας άλλος λόγος είναι ότι οι περισσότεροι δημοσιογράφοι μοιράζονται το ισχυρό αίσθημα για το ευρώ, που έχουν και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί. Για παράδειγμα οι Financial Times ήταν ανέκαθεν υπέρ του κοινού νομίσματος, και ακόμη και πρόσφατα δημοσίευσαν άρθρο πως η Αγγλία θα ήταν σε πολύ καλύτερη θέση σήμερα, αν υιοθετούσε το ευρώ στην αρχή.
Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι η άγνοια της ιστορίας.Εκεί βλέπουμε μια επανάληψη των γεγονότων. Για παράδειγμα, η Πορτογαλία αθέτησε το εθνικό της χρέος πέντε φορές από το 1800, η Ελλάδα επίσης πέντε φορές, η Ισπανία επτά, (και δεκατρείς φορές από το 1500).
Σε αντίθεση, τα αγγλοσαξονικά κράτη σπάνια κάνουν κάτι τέτοιο. Η Βρετανία δεν αθέτησε χρέος της εδώ και 1.000 χρόνια, αν και κόντεψε αρκετές φορές. Το ίδιο ο Καναδάς, η Αυστραλία, και οι ΗΠΑ. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες δεν δέχονται μια αθέτηση χρέους, βάσει των πολιτισμικών τους αρχών. Η Ελλάδα όμως, έχει διανύσει τη μισή της ιστορία ως ανεξάρτητο κράτος (182 χρόνια) σε κατάσταση χρεοκοπίας, και συνεπώς σε αδυναμία να προσφύγει στις διεθνείς κεφαλαιαγορές, κάτι που μάλλον θα επαναληφθεί σύντομα.
Τα στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν πως η πεποίθηση των γραφειοκρατών, των σχολιαστών, και των αξιωματούχων, ότι δύσκολα θα δούμε πτώχευση σε χώρα της ευρωζώνης, είναι απλά λάθος. Ισχύει μάλλον το αντίθετο. Η παραδοσιακή φυσιολογική αντίδραση της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ελλάδας, και πολλών άλλων ευρωπαϊκών κρατών σε οικονομικές κρίσεις όπως η σημερινή, είναι να κηρύξουν πτώχευση. Για αυτό, το περίεργο θα ήταν να μην αθετήσουν το χρέος τους για μια ακόμη φορά.
Όπως μας δείχνει η ιστορία, οι νομισματικές ενώσεις, όπως είναι η σημερινή ευρωζώνη, στο τέλος πάντα αποτυγχάνουν.Οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτες δεν πιστεύουν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο επειδή όπως λένε υπάρχει ισχυρή πολιτική βούληση υπέρ του ευρώ. Όπως άλλωστε δήλωσαν ο Σαρκοζί και η Μέρκελ, θα κάνουν τα πάντα για να στηρίξουν το ευρώ. Ναι, αλλά μάλλον ονειρεύονται. Μάχονται με δυνάμεις που δεν μπορούν να ελέγξουν, και που στο τέλος θα τους πνίξουν. Η οικονομική πραγματικότητα, και όχι η πολιτική ρητορική, είναι αυτή που θα καθορίσει το μέλλον του ευρώ.
Δυστυχώς, το πείραμα της σύγκλισης οικονομιών τόσο διαφορετικών μεταξύ τους όπως είναι της Ελλάδας και της Γερμανίας, αποδείχθηκε λάθος.
Η οικονομία της Γερμανίας, ευνοημένη από μια τεχνητά χαμηλή νομισματική ισοτιμία και χαμηλά επιτόκια, ανθίζει.
Οι οικονομίες όμως της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ελλάδας και άλλων, καταστρέφονται.Επιχειρήσεις κλείνουν, η ανεργία καλπάζει, και στηριζόμενες σε πακέτα διάσωσης, οι χώρες αυτές βλέπουν πως ο αυτοσεβασμός και η ανεξαρτησία τους εξαφανίζονται.
Αν οι χώρες αυτές ήταν εκτός ευρωζώνης, δεν θα υπήρχε πρόβλημα.Θα επενέβαινε το ΔΝΤ, θα αναδιάρθρωνε τα χρέη τους, και θα επέτρεπε τα νομίσματα τους να βρουν την ανταγωνιστικότητα τους. Στη περίπτωση της Ελλάδας, αυτό το επίπεδο θα ήταν τουλάχιστον το μισό του σημερινού της, ως μέλος της ΟΝΕ.
Βραχυπρόθεσμα, θα διασωθεί και η Πορτογαλία.Οι Γερμανοί ταμίες, και η ΕΚΤ δεν έχουν άλλη επιλογή, πλην της καταστροφής τους. Όμως αυτή η διάσωση θα οδηγήσει νομοτελειακά σε μια νέα τραπεζική κρίση που θα οδηγήσει ολόκληρη την ήπειρο σε νέα ύφεση, πολύ χειρότερη από τη τρέχουσα

Παρακαλέστε...

Να προσκυνήσουν μήπως και τη γλιτώσουν ζητεί από την εκπαιδευτική κοινότητα που σαλπίζει Θούριο κατά των συγχωνεύσεων των σχολείων, η Α. Διαμαντοπούλου. Η υπουργός Παιδείας αφού αποφάσισε να στερήσει από εκατοντάδες χωριά και γειτονιές τα σχολεία τους, ανακοίνωσε ότι θα επανεξετάσει κάποιες περιπτώσεις υπό τον όρο ότι θα σταματήσουν οι κινητοποιήσεις! Με τη δήλωση αυτή, η Α. Διαμαντοπούλου παίζει το τελευταίο της χαρτί για να κάμψει την αντίσταση που προβάλλεται σε ολόκληρη την Ελλάδα ενάντια στη συρρίκνωση του εκπαιδευτικού χάρτη.
Το επιχείρημα ότι οι συνενώσεις-καταργήσεις σχολείων γίνονται για το καλό των παιδιών, δεν έπεισαν κανέναν. Το Διαδίκτυο κατακλύζεται από ανακοινώσεις, εκκλήσεις, διαμαρτυρίες συλλόγων γονέων και διδασκόντων, μαθητικών συμβουλίων και τοπικών φορέων με ένα και μοναδικό αίτημα: Κάτω τα χέρια από τα σχολεία μας. Καταλήψεις, αποχές, στάσεις εργασίας, απεργία στις 30 Μάρτη, συγκεντρώσεις, μαζικές Γενικές Συνελεύσεις, αποκλεισμοί δρόμων, μαύρες σημαίες, πανό, ακόμη και τα καφενεία κλείνουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Έτσι διεκδικεί η Ελλάδα τα σχολεία της. "Ανακαλέστε". Μ' αυτή τη λέξη απευθύνονται γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί στην υπουργό. Παρακαλέστε, είναι η ανταπάντηση της Α. Διαμαντοπούλου. Αν παρακαλέσετε μπορεί και να εξετάσουμε την περίπτωσή σας. Αυτό διαμηνύει μέσω των διορισμένων περιφερειαρχών και διευθυντών εκπαίδευσης.
Υποσχέσεις στους υπάκουους...
Όλα αυτά θα ήταν αστειότητες αν η υπουργός Παιδείας δεν έστελνε το ίδιο μήνυμα και σε όλους τους εξεγερμένους μαθητές και γονείς. Μετά από σύσκεψη με τους περιφερειακούς διευθυντές εκπαίδευσης, η Α. Διαμαντοπούλου δήλωσε ότι εξετάζει συγκεκριμένες περιπτώσεις συγχωνεύσεων, αλλά όπως άφησε να εννοηθεί η ετυμηγορία θα εξαρτηθεί από τη στάση της εκπαιδευτικής κοινότητας. "Όπου υπάρχουν τεκμηριωμένες και ήρεμες προσεγγίσεις και όπου τα επιχειρήματα είναι παιδαγωγικά, οι συγκεκριμένες περιπτώσεις εξετάζονται, όχι όμως με βία, ούτε με απειλές, ούτε με τρόπο που δεν συνάδει με τη σχολική κοινότητα". Η "βία", οι "απειλές" και όλα τα συμπαρομαρτούντα είναι για την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας τα συνώνυμα των λέξεων διεκδίκηση και κινητοποίηση.
Στόχος οι κινητοποιήσεις
Των δηλώσεων αυτών προηγήθηκε επιστολή της κ. Διαμαντοπούλου προς τους προέδρους της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ με την οποία τους ζητείται να προτείνουν τρόπους αναπλήρωσης των διδακτικών ωρών που έχουν χαθεί εξαιτίας "του μεγάλου αριθμού απεργιών και στάσεων εργασίας που έχουν πραγματοποιηθεί από την αρχή της σχολικής χρονιάς" καθώς και των καταλήψεων. "Σέβομαι τους αγώνες του κλάδου σας", δηλώνει υποκριτικά η υπουργός Παιδείας, αλλά "τις επιπτώσεις δεν πρέπει και δεν μπορούν να τις υφίστανται οι μαθητές". Η επιστολή επιστράφηκε ως απαράδεκτη. 'Αλλωστε ούτε η ίδια η υπουργός περίμενε απάντηση. Στόχος της δεν ήταν η "διαβούλευση" για την αναπλήρωση των χαμένων ωρών, αλλά η ενοχοποίηση των συνδικάτων, των μαθητικών συμβουλίων και των συλλόγων γονέων. Στόχος δεν είναι να αναπληρωθούν τα μαθήματα, αλλά να δαιμονοποιηθούν, να στοχοποιηθούν και να απαξιωθούν οι κινητοποιήσεις προκειμένου κυβέρνηση και τρόικα να συνεχίσουν ανενόχλητες τη διάλυση του δημόσιου σχολείου.
Σε ό,τι αφορά τις διαβεβαιώσεις ότι θα εξεταστούν οι περιπτώσεις συγχωνεύσεων που έχουν έρθει στο προσκήνιο με κόσμιο τρόπο, μέρες που είναι, καλό θα ήταν να αναρωτηθούμε για την τύχη των προσκυνημένων...

Όταν η Άννα Διαμαντοπούλου συναγωνίζεται το Βασίλη Κοντογιαννόπουλο

Χειμώνας του 1990 με υπουργό παιδείας τον κύριο Κοντογιαννόπουλο σε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Χειμώνας του 2010 με υπουργό παιδείας την κυρία Διαμαντοπούλου σε κυβέρνηση του ΠαΣοΚ.

Και οι δύο υπουργοί της παιδείας κατάφεραν με τα νομοθετήματά τους και το ύφος τους να προκαλέσουν αναταραχή στην εκπαιδευτική κοινότητα, αρνούμενοι και οι δύο να συζητήσουν σοβαρά μαζί της.

Επί υπουργείας του κυρίου Κοντογιαννόπουλου έγιναν πολλές καταλήψεις και διαμαρτυρίες ενώ οι συμπλοκές των διαδηλωτών με τα ΜΑΤ ήταν συνηθισμένο φαινόμενο κάθε φορά που γινόταν πορεία διαμαρτυρίας.

Η θητεία και οι πειραματισμοί του Κοντογιαννόπουλου έληξαν, δυστυχώς, με το θάνατο του Νίκου Τεμπονέρα και τη δική του παραίτηση. Τη θέση του πήρε ο Γιώργος Σουφλιάς ο οποίος απέσυρε το νομοσχέδιο του προκατόχου του και ξεκίνησε διάλογο από μηδενική βάση με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Ο Κοντογιαννόπουλος χαρακτηρίστηκε τότε από τον Ανδρέα Παπανδρέου ως ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Τεμπονέρα. Βέβαια, μετά από μερικά χρόνια ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος προσχώρησε στο σοσιαλιστικό ΠαΣοΚ, το οποίο, προφανώς, εκτίμησε τις απόψεις και τις πρακτικές του πρώην υπουργού παιδείας.

Επί υπουργείας της κυρίας Διαμαντοπούλου έγιναν επίσης, πολλές καταλήψεις και διαμαρτυρίες, σε μια περίοδο που οι πολίτες δέχονται επίθεση που θυμίζει «Αυγή του Οδυσσέα» από μια οργανωμένη συμμορία ευρωπαίων και αμερικανών κεφαλαιούχων, δίνοντας απανωτά χτυπήματα στην ποιότητα και το χαρακτήρα της δωρεάν εκπαίδευσης.

Το τελευταίο «έργο» της κυρίας Διαμαντοπούλου, για τις «παιδαγωγικές συγχωνεύσεις ο λόγος», συνάντησε και συναντά τέτοιες αντιδράσεις που θυμίζουν τις αντιδράσεις της εποχής του κυρίου Κοντογιαννόπουλου.

Όπως συμβαίνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις, όταν κάποιες πολιτικές επιλογές δεν μπορούν να πείσουν με τη δύναμη των επιχειρημάτων ή όταν αποδεικνύονται, με βάση την εμπειρία, επικίνδυνες στην εφαρμογή τους, τότε ο αυταρχισμός και η κρατική βία αναλαμβάνουν δράση.

Η επιχείρηση «εκφοβισμός» ξεκίνησε με λεκτικές παραινέσεις προς τους εκπαιδευτικούς για την αναπλήρωση των χαμένων ωρών, στο γνωστό τηλεοπτικό στυλ : δεν σας απειλώ, σας προειδοποιώ.

Στη συνέχεια ήρθαν οι άμεσες κατηγορίες περί δήθεν, καταστροφών και βανδαλισμών στην Περιφερειακή Διεύθυνση Αττικής οι οποίες έγινες πρώτοι τίτλοι στα δελτία των 8 των αδελφών καναλιών.

Η υπόθεση επισημοποιήθηκε με σχετικό έγγραφο που έστειλε η υπουργός προς τις ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών, ζητώντας να της προτείνουν τρόπους αναπλήρωσης των ωρών που χάθηκαν λόγω απεργιών του κλάδου(;;;), πάντα για το καλό του μαθητή.

Θα περίμενε κανένας, γνωρίζοντας πόσο θλίβεται η υπουργός όταν χάνονται διδακτικές ώρες και πόσο υποστηρίζει τη δωρεάν εκπαίδευση, να μας πει με ποιον τρόπο θα αναπληρωθούν οι διδακτικές ώρες που χάθηκαν λόγω έλλειψης εκπαιδευτικών, πότε θα πάρουν οι μαθητές του λυκείου πίσω τα χρήματα που έδωσαν για ξενόγλωσσα βιβλία, πότε θα πάρουν πίσω τα χρήματα που έδωσαν οι γονείς σε πολλά νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία για γραφική ύλη και άλλα λειτουργικά έξοδα.

Θα ήταν καλύτερα για την ευαίσθητη κυρία υπουργό να προσπαθήσει να πείσει τον, επίσης, υπερευαίσθητο κύριο Λοβέρδο να δώσει μια λύση στο πρόβλημα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των μαθητών των οποίων οι γονείς είναι δημόσιοι υπάλληλοι και το τελευταίο διάστημα πρέπει να πληρώνουν από την τσέπη τους γιατρούς κα φάρμακα.

Το τελευταίο ανδραγάθημα, όπως έγινε γνωστό, έλαβε χώρα πριν τη μαθητική παρέλαση στο Σύνταγμα και έχει να κάνει με τις συλλήψεις εκπαιδευτικών για προληπτικούς λόγους με τρόπο ασφαλίτικο που θυμίζει εποχές ξεπερασμένες και καταδικαστέες στη λαϊκή συνείδηση. Είναι προφανές ότι οι συλλήψεις έγιναν με τη σύμφωνη γνώμη της υπουργού. Αν όχι, τότε η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη από όσο φαίνεται.

Είναι προτιμότερο για την κυρία υπουργό και την κυβέρνησή της, να σταματήσει να συκοφαντεί και να απειλεί γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς. Αυτές οι τακτικές είναι επικίνδυνες και αδιέξοδες.

 Φυσικά και δεν περιμένει κανένας να αλλάξει πολιτική ρότα, η υπουργός και η κυβέρνηση, εκτός αν πιεστεί, που φαίνεται πολύ πιθανό, από τις αντιδράσεις του κόσμου. Όσο, όμως, προσπαθεί να διατηρήσει «ατσαλάκωτη» την πολιτική της, τουλάχιστον να μην την δικαιολογεί με ψεύτικο ενδιαφέρον για τους μαθητές και την εκπαίδευση. Ας έχει το θάρρος να πει ξεκάθαρα ότι εφαρμόζει την πολιτική που της υπαγορεύουν τα μνημόνια και οι τρόικες γιατί απλά συμβαδίζει με την ιδεολογία της. Μπορεί στα λόγια να το αρνείται αλλά οι πράξεις της το επιβεβαιώνουν περίτρανα.